سوگند پریسان به قلم مریم جاری
پارت شصت و سوم :
افشین صندلی را برای مرسده عقب کشید و روبه‌روی او نشست. کیک و قهوه‌ای به پیشکار کافه سفارش داد و کمی از علت بحثش با پریسان گفت و نهایتاً پرسید:
ـ برای سفر یلدا رویِ تو که می‌تونم حساب باز کنم، مگه نه؟
ـ آره، حتماً... فردا با هنرجوهام هماهنگ میکنم. اما مطمئنی خانمت نمیاد؟
ـ نمیاد اما اگر رأیش برگشت خبرت میکنم.
بعد از ساعتی گپ و گفت از کافه بیرون آمدند و افشین مرسده را به خ
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۷ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
مریم جاری | نویسنده رمان
نترس جانم. دیدت رو بازتر کن... انتخاب درست و در کنارش صداقت، آرامش میاره گلم💗💗
۱ سال پیشفرشته
2نمیدونم چرا اما دلم خنک شد که برای پریسان این مشکلات به وجود اومده چون دل سهندو پدرش و شکوند...چون هزار چیز با ارزش و به یه آرزو فروخت.که تهش چی بشه؟بشه یه زنی که تحصیل کردست و صبح تا شب برای پول کار کنه و هیچی ار عشق و محبت واقعی نفهمه
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
فرشته‌ی عزیز، ممنونم برای کامنتت، پریسان تو این داستان اشتباهات زیادی رو مرتکب شده و میشه🍀🙏
۱ سال پیشثریا
5چرا این مردا فقط به فکر هوس خودشونن زندگی مشترک که فقط این نیست 🥲
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
بله🥺🥺🥺
۱ سال پیشمریم
1چقدر حال پریسان رو درک کردم وقتی برای کوچیک ترین چیزا منت سرم بود شاید خیلی ها بگم باید بره ولی وقتی شرایطش رو نداره چیکار کنه بنده خدا من خانواده دست و دلبازی دارم اما نمیخواستم تو این سن بازم برگردم و خرج من بدن خیلی تلخه که نه راه پس داشته باشی نه راه پیش
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
زیر بار منت بودن خیییلی عذاب‌آوره... متأسفم برای تجربه‌های تلخت🥺💗💗
۱ سال پیشزهرا
3خیلی ناراحتم گریم گرفته برای پری کاش تو این زندگی نمونه خودشو داره خار میکنه جلو افشین احمق.کاش روزی برسه افشین مثل سگ پشیمونه بشه ولی دیگه راه برگشتی وجود نداره.
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
ببخشید که احساستون برانگیخته شد💔💔 ممنونم از همراهیتون🌷
۱ سال پیشرعنا
4با اجازه خانم جاری،چقدراز بعضبی پیاما دلگیرشدم مناز روزای اول با شوهرم سریه اتفاقیبه مشکل خوردم ازبرگشن خونه بابام میترسدم ولی جلوش وانمودکردم که جدامیسم بخاطر حرفوحدیث فامیل نذاش برم وکلی دعوا شد الان بیستر از دهسال مگذره مشکل سرجاشه و منم هستم نه خاک برسرم نه احمقم نه بی عزتم تنهاگناهم صبره😓
۱ سال پیشاکرم بانو
4رعناجون تو یه زن و شاید مادر تکیه گاهی که ستون خونه ست وشاید تکیه گاه نداشته باشی اماخودت تکیه گاهی... موندن و ساختن خیلی سختتر از رهاکردن وخراب کردنه...من بهت افتخارمیکنم بانوی عزیز...
۱ سال پیشرعنا
2مرسی که درک میکنین🙏
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
بله، رفتن یک راهه، اما برای موندن و ساختن، هزار راه باید رفت🌷
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
عزززیزم... شرایط شما قابل درکه برای من. بابت دوستان هم نرنجید، تعدادی از پیامها رو دیر دیدم اما حذف کردم. ولی درکل از دید مثبت بهشون نگاه کنید، بیشتر افراد دوست ندارن همنوعشون در عذاب باشه و اگر توصیه‌ای هم بوده، خیرخواهی بوده و بس.
۱ سال پیشزهرا z
2عزیز دلم هستن کسانی چون شما که مشکل دارن منم مثل شما مشکل دارم و کاملاً درکت میکنم ما نه خاک بر سریم نه احمق بالاخره یکی بخاطر بچه یکی بخاطر حرف دیگران یکی هم مثل پریسان از سر بی پولی ما زنا همیشه از جامعه ضربه خوردیم و تحمل کردیم پس میگم ما زن نیستیم ما شیر زنیم پس با افتخار خانم های که تحملشون 👏
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
بله، هرکسی که مونده، حتماً دلیلی داشته، وگرنه ستم پذیرفتنی نیست. ممنونم از درکتون🌷💚
۱ سال پیشماری
2آخه ی پریسان گناه داشت چقدر نامرده افشین
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
بله، طفلک پریسان!😔ممنونم💚🌷
۱ سال پیشزیبا
1واسه آب و هواش گفتم خانم جاری جان هر جور خودتون صلاح میدونین
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
اوکی عزیزم... فکر کردم به خاطر سهند میگید🙈 البته حدود یک هفته دیگه میبرمتون گرگان😍
۱ سال پیشچمران
2عالی بود امیدوارم روزهای خوب برای هر زنی رقم بخوره.
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
گوارای نگاهتون... الهی آمین!🙏🌷
۱ سال پیشنرگس
4دلم برای پریسان کباب شد مریم جان کی می رسی به روزهای خوب پریسان ممنون برای پارت هدیه قلمت پایدار
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
حالتون قابل درکه... درست نیمی از داستان مونده جانم🌷💜
۱ سال پیشنرگس
1آدمها سر یه انتخاب نادرست وعجله ای یک عمر مجبور می شن عذاب بکشن حالا شده حال پریسان آمد که بهترش کنه بدتر درد اش بیشتر شد آیا واقعا یک درس خواندن به این خاری ذلت می ارزه
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
بله، اینها عواقب یه انتخاب اشتباهه! حالا چه برای درس چه برای فرار از روستا😔🙏🌷
۱ سال پیشفاطمه
2ای بابا 😭😭 دلم کباب شد برای پریسان
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
طفلک دخترمون💔 ممنونم🌷🧡
۱ سال پیشزینب
2مریم عزیزم گرچه تلخ ولی رمانتان آیینه ای است از رنج های خاموش این خاک با قلمی صادق و جاندار، درد اجتماع را نه فقط روایت بلکه زیسته اید. سپاس از شما که حقیقت را بی پیرایه به تصویر کشیدین
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
ممنونم از برداشت شما زینب جان🌷🧡
۱ سال پیششیرین
1وقتی از اونجا روندنش و اینحا مونده شده نتیجه همینه. من به پری حق میدم فعلانتونه کار دیگه ای بکنه اینم قبول کنیم که خیلیا نمیتونن یکی دوماهه جدابشن لااقل ادماییکه من اطرافم دیدم این طوری بودن نه اینکه امروز مشکل پیش بیاد وفردا ش برن جدا بشن اینام زندگیشون پاشیده حتی اگه یجا باشن
۱ سال پیششیرین
1البته اسمش زندگی نیست بنظرم پری سان ترجیح داده همخونه باشه و فعلا سرکنه .با یحرف افشینم خیلیموافقم انتخاب مصلحتی زندگی مصلحتی میطلبه😔
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
بله، با برداشت شما کاملاً موافقم👌
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
دقیقا همینطوره!..ممنونم🧡🌷
۱ سال پیشترنم رادفر
1طلاق بگیره بهتره با پول مهریه ی خونه اجاره کنه یا کار پیدا کنه از کیانم میتونه کمک بگیره
۱ سال پیشمریم جاری | نویسنده رمان
گفتنش راحته، ببینیم چه میکنه!🧡🌷
۱ سال پیش
لطفا صبر کنید...
مهی
4من دیگ از هر چی ازدواج ترسیدم 😐😐💔